Picasso – tkanina z natury, stworzona do wnętrz z charakterem
W ostatnich sezonach projektanci coraz śmielej odchodzą od chłodnej geometrii i minimalizmu. Zamiast tego wracają do form organicznych – nieregularnych, zmysłowych, inspirowanych światem natury jak kolekcja Picasso. Dynamicznie zaprojektowany żakard w którym przeplatają się różne rodzaje przędz daje efekt „żywej” faktury której odbiór zmienia się w zależności od kąta patrzenia oraz światła.
O trendzie biofilii i materiałach, które poruszają zmysły
Projektując Picasso nawiązaliśmy do trendów organicznych widocznych na Heimtextile oraz Salone del Mobile. Warto wymienić niezwykłą instalację Patricii Urquioli, która we Frankfurcie pokazała formy utkane z materiałów o miękkich, wypukłych kształtach i fakturach przypominających mech, porosty czy grzyby.
Tym tropem podążyła również kultowa Edra udowodniając, że natura może być pretekstem do budowania kolekcji o wyrafinowanym luksusie. Nowe modele sof prezentowały się w tkaninach o strukturze minerałów z szlachetnym połyskiem oraz głębią koloru.
Materiał więc staje się więcej niż wykończeniem mebla – to coś, co budzi żywe emocje, absorbuje zmysł dotyku i wzroku i dostarcza niespotykanych wrażeń.
Tkana, nie nadrukowana – czym jest żakard?
W przeciwieństwie do tkanin drukowanych, wzór w Picasso nie jest nanoszony na powierzchnię, lecz tworzony bezpośrednio w strukturze tkaniny, dzięki zastosowaniu nowoczesnych krosien żakardowych. Każda nić wątku może być osobno sterowana, co umożliwia precyzyjne formowanie detalu, głębi i reliefu powierzchni.
Co więcej, w produkcji Picasso zastosowano:
• multifilamentowe przędze – dla wytrzymałości (50 000 Martindale) i odporności na odkształcenia,
• ozdobne „fancy yarns” – by uzyskać wyjątkową, lekko włochatą okrywę i miękki chwyt.
To właśnie one odpowiadają za charakterystyczny, zmienny połysk i efekt „żywej” powierzchni, która reaguje na światło i kąt patrzenia.
Dwustronna – jedna tkanina, dwa efekty
Z jednej strony – wypukła, strukturalna faktura. Z drugiej – bardziej płaska i subtelna. Obie mogą być stosowane zamiennie, bez utraty jakości użytkowej. To rozwiązanie, które:
• zwiększa elastyczność projektową,
• upraszcza logistykę i produkcję,
• umożliwia tworzenie spójnych, ale zróżnicowanych wizualnie mebli.
To także tkanina, która pięknie układa się na dużych bryłach, a jej faktura świetnie wypada w obiektywie – co czyni ją idealną do showroomów i zdjęć promocyjnych.
Naturalna inspiracja, techniczna precyzja
Picasso czerpie z trendu biofilii, ale nie wprost. Tu natura nie jest motywem – jest strukturą, kolorem, światłem.
• Forest Green – mech i leśne runo,
• Navy Blue – cień fal nocą,
• Cherry Red – burgund kamienia granatu,
• Salmon – morski koral,
• Turmeric – bursztyn i glina.
Ze względu na swój trójwymiarowy charakter najlepiej zestawiać Picasso z materiałami:
• gładkimi, zamszowymi i ekoskórami (Hogan, Maloy) – dla harmonii i subtelnego wyrazu,
• miękkimi i subtelnymi (Bluvel, Mavel) – dla wydobycia głębi koloru,
• wyraźnym splocie, ale stonowanej kolorystyce (Lins, Lotta) – dla spójności tekstur,
• lub z lekkim połyskiem (Havana, metalizowany Atomic) – dla eleganckiego efektu “światło-cień”.
Tkanina, która robi różnicę
Picasso to więcej niż tylko nowy wzór w ofercie. To narzędzie projektowe – dla tych, którzy szukają tkaniny, która będzie się wyróżniać, ale zarazem spełni wszystkie wymagania produkcyjne i użytkowe.
To także propozycja dla wymagającego klienta końcowego – takiego, który wie, że tekstura mebla ma znaczenie i szuka materiału, który opowiada historię przez dotyk i światło.
